Przetrwały przewód tętniczy (Botalla) łączy u płodu dwa najważniejsze naczynia wychodzące z serca, tj. aortę i tętnice płucną.

Przewód ten jest niezbędny do tego, żeby dziecko mogło przeżyć w brzuchu mamy. U płodu przewód ten jest otwarty. Dopiero po urodzeniu zamyka się, a następnie zrasta.

Dlatego pisałam Wam kiedyś o tym, że kobiety w trzecim trymestrze nie powinny przyjmować ibuprofenu, ponieważ powoduje on przedwczesne zamykanie się tego przewodu. Jego przymkniecie grozi pojawieniem się zmian w serduszku i niewydolności prawokomorowej. Dziecko najczęściej wymaga wówczas resustytacji i nie jest to związane z tym, że poród przebiegał nieprawidłowo, tylko z tym, że te zmiany wystąpiły w ostatnim okresie ciąży.

Istnieje cały zespół wrodzonych wad serca zwanych przewodozależnymi, w których to życie dziecka zależy od zachowania drożności przewodu Botalla. Jeżeli u noworodka podejrzewamy przewodozależną wadę serca, staramy się w pierwszej kolejności poprawić wydolność układu sercowo-naczyniowego (podając prostaglandynę E1). Kiedy właściwe rozpoznanie zostanie postawione, kierujemy na leczenie zabiegowe.

Z kolei rodzice wcześniaków pewnie już wiedzą, że często u ich maleństw przetrwały przewód tętniczy nie zamyka się. Po narodzinach musi się on zamknąć, bo powoduje różne komplikacje. Jeżeli jest drożny, to najpierw podajemy leki, które mają go zmusić do zamknięcia. Lekiem, który działa najlepiej jest właśnie Ibuprofen. Jeżeli nie zadziała lub nie możemy go podać, używamy paracetamolu. Na koniec zostaje zabieg operacyjny.